Jeżyniec: wszystko o afrykańskich jeżach czteropalczastych i uszatych

gatunek

  • sobota, 20 kwietnia 2013
    • PRAWDZIWY JEŻ AFRYKAŃSKI

       

       

      jeż pigmejski

       

       

      Trzy lata temu, kiedy brakowało nam tematów z własnej hodowli [które teraz piętrzą się, aż osuwają] mieliśmy ambitny plan sukcesywnie opisywać wszystkie gatunki dziko żyjących jeżowatych. Co prawda nie ma ich tak wiele, ale i tak dobrnęliśmy tylko do opowiedzenia o jeżu białobrzuchym, jeżu uszatym i pokazaniu ich anatomii. Może teraz nadarza się okazja, by pogonić nas do pracy, bo dostaliśmy od naszej Czytelniczki, Pani Doroty, zdjęcia o jej znajomego - mieszkającego na przedmieściach Dar el Salaam, dużego miasta na wybrzeżu Tanzanii. Na zdjęciach jest najprawdziwszy jeż afrykański! :)

       

      Mimo że, zawsze jak w takich chwilach, aparat ogniskuje się nie tam, gdzie trzeba, doskonale widać, że dziki jeż pigmejski wygląda tak, jakby dopiero wypuszczono go z klatki na wybieg. Krótkie, starte pazurki, grube poduszki, dziarska mina i chęć jak najszybszego powrotu na ziemię - jak u naszych hodowlanych. Martwi tylko strup na pyszczku, ale żyjąc w dzikich ostępach jest się ciągle narażonym na zadrapania. Jeż przypomina nam trochę Iggy'ego :)

       

      Złapany na chwilę do zdjęć i szybko wypuszczony, jeż pognał w znanym tylko sobie kierunku...

      Dziękujemy i pozdrawiamy!

       

       

       

      Dar el Salaam

       

      Tanzania

       

      jeż afrykański

       

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      jezyniec
      Czas publikacji:
      sobota, 20 kwietnia 2013 19:54
  • poniedziałek, 05 listopada 2012
    • CZYM SIĘ RÓŻNI JEŻ OD JEŻA? JEŻ USZATY A JEŻ AFRYKAŃSKI

       

       

      jeż uszaty

       

       

       

      Jako że od kilku miesięcy jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami Terkotka, jeża uszatego o wybitnej inteligencji, powabnym ciele i czarującego w obyciu, możemy co nieco o nim powiedzieć, w kontekście różnic i podobieństw z jeżami afrykańskimi. Z tymi ostatnimi mieliśmy styczności dość, by móc mówić ogólnikami [jeże to, jeże tamto...]. Co prawda jeże uszate mogą być różne, w zależności od konkretnego osobnika, więc być może czas zweryfikuje nasze wnioski. Nie wiemy też, czy Terkotek był urodzony w dziczy, czy w hodowli, co mogło znacząco wpłynąć na jego przyzwyczajenia.

       

       

      Niemniej, pozwolimy sobie na mała podsumowanie, czym jeż uszaty różni się od reszty świata.

       

       

       

       

      Wygląd zewnętrzny i fizjologia:

       

      O wyglądzie Terkotka pisaliśmy już tutaj. Jeż uszaty teoretycznie nie jest mniejszy od przeciętnego samca jeża afrykańskiego, jednak na takiego wygląda ze względu na kształt ciała. „Baryłkowatość”, krótki ale spiczasty pysk połączony z wielkimi uszami i potężnymi kończynami sprawia, że jeż uszaty wydaje się drobniejszy. Jeż pigmejski jest bardziej smukły, a przez to wydaje się dłuższy. Jeż uszaty jak sama nazwa wskazuje, ma długie, „wyraziste” uszy. O ile wiemy, jeż uszaty występuje tylko w naturalnej maści, nie ma odmian kolorystycznych, jak jeż pigmejski. Uszy uszaka są bardziej miękkie, mniej skórzaste, bardziej podatne na składanie. Mogą mieć różnobarwne plamy, podczas gdy u jeży afrykańskich są jednorodne. Łapy przednie i tylne są potężniejsze, dłuższe, szersze, mają silniejsze mięśnie. Jeż uszaty jest bardzo wytrwałym biegaczem i zdaje się być bardziej wydolny, jeże afrykańskie więcej odpoczywają podczas biegu czy zabawy. Ze względu na długie kości ramienia, uszaki przyjmują inną „postawę”, gdy siedzą. Wydaja się wyższe i wyżej trzymają głowę, Palce jeża uszatego są szerzej rozstawione, poduszki są wyraźniej zaznaczone i bardziej mięsiste i miękkie. Pazury są cieńsze, szponowate, rosną szybko i potrzebują częstego przycinania. Futro jeża uszatego jest gęstsze i bardziej miękkie, ale krótsze. Przypomina mech albo falujące włoski na ciele ćmy. Ogon jest dłuższy niż u jeża afrykańskiego i bardziej owłosiony, ale przez to bardziej podatny na zabrudzenia. Pyszczek jest mniej wydłużony, nos jest mniejszy, mniej mięsisty, mniej gładki. Jeż uszaty ma nieco bardziej wyraźny zapach, niż jeż afrykański. O ile jeż afrykański na co dzień wydaje się bezwonny [wyraźny zapach wydzielają tylko samce po kopulacji], jeż uszaty ma swój charakterystyczny, choć podkreślamy – wcale nie nieprzyjemny – zapach. Ciężko go dokładnie opisać, wydaje się być podobny do zapachu zmoczonej psiej sierści połączonej z piaskiem i mchem. Być może jest to nasze subiektywne odczucie. W każdym razie, jeż uszaty nie „śmierdzi”, ale może się pochwalić własną grupą zapachową, w porównaniu do jeża afrykańskiego.

       

       

       

       

      Zachowanie i charakter:

       

      Podatność na udomawianie u jeży uszatych jest zmienna. Nie ma regulacji, która zakazywałaby poławiania ich z natury, jak w przypadku jeży z Afryki. Jeż uszaty może pochodzić ze sztucznej hodowli, a tym samym od urodzenia mieć kontakt z ludźmi i być z nimi oswojony, a równie dobrze może siedzieć wystraszony w sklepie zoologicznym, porwany z rodzinnego domu, gdzieś na azjatyckim pustkowiu. Ciężko nam ocenić, jak było w przypadku Terkotka – być może był jeżem zaniedbanym zdziczałym, a być może został „pozyskany” z natury, ze swojego naturalnego środowiska. Jesteśmy jego trzecimi [!] właścicielami i na tej podstawie możemy napisać, że jest zwierzęciem nieufnym, gotowym za wszelką cenę bronić swej niezależności. Jednak, gdy tylko okaże mu się troskę i cierpliwość, zaczyna się „otwierać”. W ciągu kilkunastu tygodni Terkot z jeża rzucającego się do gryzienia, agresywnego, bojącego się światła i hałasu, zmienił się w zwierzę ufne, spokojne, jedzące z ręki. Tak więc – jeża uszatego, skądkolwiek się wywodzi, można udomowić. Bywa uprzedzony do człowieka, uparty, jednak można go ułożyć. Trzyma jednak pewien dystans – jest bardzo przywiązany do swojego terytorium. W porównaniu do jeża afrykańskiego, któremu kompletnie nie zależy na tym, co dzieje się w jego klatce, jeż uszaty jest podenerwowany za każdym razem, gdy ktoś ingeruje w jego teren, czy to sprzątaniem, czy choćby karmieniem. Terkotek wybiega nerwowo z domu, kiedy robimy mu codzienne porządki albo nakładamy karmę. Kiedy jednak bierzemy go na ręce i podajemy ulubione ciasteczko, je ze smakiem i nie wydaje się obrażony. Oprócz szorstkiej powierzchowności, jeż uszaty nie różni się niczym od jeża afrykańskiego.

       

       

       

       

       

       

      Jeż uszaty jest jak najbardziej godny polecenia.

      Polecamy.

       

      

       

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      jezyniec
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 05 listopada 2012 23:29
  • wtorek, 02 października 2012
    • ANATOMIA Z TERKOTKIEM

       

       

      Na początku marca przed dwoma laty na blogu pojawił się wpis o zewnętrznej budowie jeży pigmejskich, przyszedł więc i czas na opis fizjonomii Tekotka – naszego jeża uszatego, który niby jest podobny, ale tylko łudząco i z dosyć daleka. Są pewne różnice i te podkreślimy. Terkot [z wielką łaską zresztą, podobnie jak Jarząb, choć z mniejszą ilością szarpnięć i syknięć] zezwolił na obfotografowanie swego coraz solidniejszego ciałka, więc mamy co pokazywać.

       

       

       

       

      Pomijamy temat uzębienia i kolców, by uniknąć dublowania tematu. Opiszemy za to te elementy jeża, które opisu wymagają niezbicie. Oto one:

      

      

      jeż uszaty

       

      Ciało. Ma kształt tabletki, albo ananasa – jest dość szerokie na całej długości i zaokrąglone przy końcach. Nie ma wyraźnego, zdecydowanego zwężenia przy głowie. Proporcje dla samca to ok. 15 cm długości i 8 cm szerokości. Samice są nieco większe.

      

       

      jeż uszaty

       

      jeżyniec

       

      hodowla jeży

       

      Łapy. Jeż uszaty ma po pięć palców w łapach przednich i stopach. Skóra jest ciemna z jasnymi plamami. Wierzch porasta rzadka szczecinka. Pazury są płasko ułożone na opuszce. Rosną szybko, są zakrzywione i szponowate, ale nie mają ostrych końców. Łapy są długie, „dłonie” i stopy płaskie, szerokie. Poduszki są miękkie i mięsiste, duże. Długość łapy przedniej 5 cm, tylnej 8 cm.

       


       

       

      jeż uszaty

       

      Głowa niewielka, z wysokim czołem, od góry pokryta kolcami bez charakterystycznego łysego pasa skóry pośrodku.

       

       

       

      jeż uszaty

       

      Uszy. Bardzo duże, przypominają małżowiny nietoperzy. Sztywne ale jednocześnie delikatne, mają silnie wydłużony kształt. Mogą mieć do 5 cm długości. Są pokryte meszkiem. Mają kolor brązowy, mogą mieć jaśniejsze plamy. Przy przyjmowaniu przez zwierzę pozycji obronnej składają się najpierw na pół, wzdłuż, a potem kładą po bokach głowy.

       

       

       

      jeżyk

       

      jeże sprzedaż

       

      Pyszczek. Jak u wszystkich jeży, żuchwa jest nieco krótsza od górnej szczęki. Pysk jest długi i spiczasty, mocno zwęża się ku końcowi. Nos jest niewielki, ale ruchliwy, w kolorze czarnym, zawsze lekko wilgotny i błyszczący. Cały pysk jest pokryty miękkim, gęstym futrem. Czoło spadziste.

      

       

       

      jeż uszaty

       

      Między nosem a okiem ulokowane są włosy czuciowe – wąsy. Nie są rozłożone wzdłuż wargi, a skupione w jednym miejscu, po obu stronach pyszczka. Są czarne i sztywne, bardzo długie. Układają się nie tylko na dół i na boki, ale także do góry.

       

       

       

      jeżyk uszaty

       

      Oczy są niewielkie i wypukłe, źrenica jest otoczona ciemnobrązową tęczówką.

      

       

       

      jeż

       

      Ogon. Jest stosunkowo długi – może mieć do 3 cm. Jest spiczasty, ostro zakończony. Pokryty długim włosem [przez co jeże mogą potrzebować podmywania co kilka dni]. W chwilach strachu zwierzę podwija ogon.


      

       

      jeż

       

      Podobnie jak u jeży afrykańskich, samce mają pośrodku brzucha skórny "wyrostek", wypukły "pępek", który stanowi osłonę dla znajdującego się pod skórą prącia. Nie mają "osobnego" worka mosznowego, jądra znajdują się bezpośrednio pod skórą.

       

       

       

      jeż uszaty

       

      Umaszczenie. Jeże uszate występują w "naturalnej" kolorystyce – różnych odcieniach brązu i beżu. Kolce są kremowe, przetykane brązem. Oczy, uszy i łapy ciemne, z jasnymi odbarwieniami [écru, szary, różowy]. Futro długie, jedwabiste, miękkie, bardzo gęste, falujące, beżowe lub żółte, po bokach ciała, pod linią igieł białe.

      

       

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      jezyniec
      Czas publikacji:
      wtorek, 02 października 2012 17:40
  • środa, 22 sierpnia 2012
    • TYDZIEŃ JEŻA USZATEGO: KIM JEST JEŻ DŁUGOUCHY?

       

       

       

      jeż uszaty

       

       

       

       

      W trzecim z kolei wpisie z cyklu terkotkowego napiszemy, kim tak w ogóle jest jeż uszaty. Bo że jest drobny, puszysty i uroczy wszyscy już doskonale wiemy. Teraz odrobinę biologii i geografii.

       

       

       

       

       

       

       

      Jeż długouchy [zwany także uszatym] - Hemiechinus auritus - żyje dziko na terenach centralnej Azji i niektórych państw Bliskiego Wschodu: Libii, Izraela, Iraku, Iranu, Pakistanu, Mongolii. Jest pospolity, nie jest gatunkiem zagrożonym. Jako że nie ma zakazu poławiania tego gatunku z natury, kupując jeża uszatego do domowej hodowli należy upewnić się, że pochodzi z wiarygodnego źródła – najlepiej ze sztucznego chowu, jeż złapany w swoim naturalnym siedlisku może bowiem być nosicielem różnych chorób. Jak sama nazwa wskazuje, wyróżnia się długimi, elastycznymi małżowinami. Jest drobniejszy, niż jeż europejski [waga do 500 g, długość do 20 cm]. Ma długie, silne kończyny tylne i jest wytrwałym biegaczem. Kolce mają odcień brązowo-kremowy, futro jest piaskowe. Jeż uszaty żywi się przede wszystkim owadami, ale uzupełnia dietę drobnymi kręgowcami i roślinami. Jak wszystkie jeże, jest wysoce odporny na trucizny. W niewoli jeże długouche dożywają do ok. 7 lat.

       

       

       

       

       

       

       

       

       

      Jeż uszaty jest aktywny po zmroku. W ciągu nocy, w poszukiwaniu pokarmu może pokonać nawet ok. 10 km. W przeciwieństwie do innych gatunków jeży, jeż długouchy w momencie zagrożenia stara się raczej robić uniki i uciec, a rzadziej zwija się w kłębek czekając, aż napastnik odejdzie. Główne zagrożenie stanowią puchacze. Jeże pozostają aktywne przez większą część roku, jednakże mogą zapadać w sen, by przeczekać niekorzystne warunki pogodowe, jednak nie jest to regułą, jak w przypadku jeży Europy.

       

       

       

       

       

       

       

       

       

      Jeże długouche zamieszkują tereny stepowe, półpustynie i pustynie, unikają jednak klimatu gorącego i zimnego, preferują temperatury pośrednie. Zajmują zastane nory ziemne lub same je wykopują – tunel długości ok. 0.5 m, z jednym wyjściem. To samotniki, łączące się w pary tylko na okres rozrodu, który przypada raz w roku, od lipca do września. Samica po ciąży trwającej do 45 dni rodzi 2-3 młode.

      

      

       

      Film z jeżem uszatym w naturalnym środowisku można obejrzeć tutaj.

       

       

       

       

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      jezyniec
      Czas publikacji:
      środa, 22 sierpnia 2012 12:16

Wyszukiwarka

Kanał informacyjny

























w naszej hodowli :












a wcześniej także :





















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...



sponsorzy
naszych akcji:







Licencja Creative Commons